Over Belgen.nl Waarom deze site? Hoe werkt deze site? Doe mee!

	Christophes weblog 12/14 Amsterdam - Amsterdam 12/29 C'est du jazz flamand 01/06 Oranje-rie 01/09 Hoera 01/14 Vluchten of verhuizen 01/16 Etage één hoog 01/22 Kartonnen dozen 01/25 Een witte bestelwagen 01/26 Het IJle 01/27 Eerste dag alleen, eerste werkdag 01/31 Plastic tasjes 02/07 Open voor de wereld 02/10 De bakfiets 02/19 De Tramstempel 02/26 Boeken basisbehoefte 02/28 Lentezon 03/04 Krakersopruimdag 03/07 Als je fiets maar goed zit 03/11 Cijfers & letters 03/12 Boekenweek 03/19 Stop zinloos geweld 03/26 Plak-cultuur 04/02 Avondspitsvondigheid 04/04 De Ronde van Vlaanderen 04/09 AJAX - AC MILAN 04/14 Rock & Roll in de Jordaan 04/17 Kermis op de Dam 04/22 Tweede Paasdag 04/23 Dagen tellen 04/29 Laatstaan 05/07 Ontheemd in eigen land

 Christophes weblog

dinsdag, 29 april 2003

Laatstaan

Beste mensen, beste lezers,

U bent nu begonnen met het lezen van het laatste stukje van mijn hand. Het is te zeggen, het laatste stukje dat ik vanop Nederlandse bodem schrijf. Amsterdamse grond, Brakke Grond. Het weblogje was een leuke manier om de verwondering van me af te schrijven. Ik heb drie maanden in Amsterdam geleefd, gewerkt, gewoond, gekuierd, geslapen, gedronken, gegeten, veel dingen meegemaakt kortom. Dingen die niet altijd vanzelfsprekend waren... zaken die totaal nieuw voor me waren en die ik nu als een droge spons in me opneem. Het leek wel alsof ik al de voorgaande jaren aan het uitdrogen was en in Amsterdam slokte en schrokte.

Beste lezer, ik richt me rechtstreeks tot u, met uw goedkeuren hopelijk.

Ik kan bekennen dat ik steeds in de grootste onzekerheid geschreven heb. Deze tekstjes kwamen tot stand op de werkvloer, als tussendoortje. Het tussendoortje smaakte me steeds, het gaf me kracht en energie. Het was mijn persoonlijke multi-vitaminekoekje. Een lekker koekje. Toch wil ik erop wijzen dat ik me niet steeds bewust was (en ben) dat de schrijfsels gelezen werden. In de hoop dat het niet al te verwarrend overkwam, dank ik u nu alvast voor het lezen van dit laatste tekstje. Vanop Brakke Grond.

Wat komt, wat gaat

De laatste week viel me zwaar. Afscheid nemen, het verblijf willen rekken om uiteindelijk de pijn van dat afscheid te verlengen. Het is de allerlaatste keer dat ik op mijn stageplaats was. Voortaan kan ik er enkel nog komen als 'bezoeker'. Vandaag en morgen is het de allerlaatste keer dat ik in Amsterdam zal wonen, leven, slapen, eten, drinken, genieten, kuieren. Voortaan zal ik moeten besluiten dat ik ook daar 'een bezoeker' zal worden. Amsterdam en mijn étage op één hoog. De Transvaalstraat, Oost/Watergraafsmeer. Tram 9, halte Pretoriusstraat.

De étage boet ondertussen in aan gezelligheid. Kartonnen dozen eisen weer hun aandeel in mijn leven. Verhuizen. Ver huizen. Want ik heb me hier thuis gevoeld, ik heb me hier goed gevoeld, ik was dorstig... droog als een spons. Ik nam het op en ik neem het mee, waar ik ook ga. Amsterdam is een stukje van mijn leven geworden. Ook als bezoeker blijft het mijn stad. Hopelijk.

Morgen is het Koninginnedag en dat zal nog genoeg stof opleveren om er een stukje over te schrijven. Sowiezo zijn er nog zaken die ik van me af wil schrijven. Ik hoop dat u het me in dank afneemt. Want de komende dagen zullen doordrongen zijn van: laatst dacht ik aan Amsterdam, laat staan dat ik er niet meer over zou mogen schrijven. Laatstaan...

Als er toch stemmen opgaan die wensen dat ik er beter volledig mee ophou, laat het me weten. Reageer tijdig, ik hou er rekening mee. Want het laatste wat ik zou willen is: lijken op een oude zaag die zijn geliefd Amsterdam stalkt. Dat is voor niets goed, de lezer in geen geval...

Christophe op om 16:28 | Reageer (1)

Dagen tellen | | Ontheemd in eigen land

Reacties

Powered by Movable Type 2.661

	Stuur pagina naar: afzender: