Christophes weblog
donderdag, 16 januari 2003
Etage één hoogEen geluk komt nooit alleen maar dat de opkomst zo talrijk zou zijn? De examens verliepen best wel goed, ik heb een stageplaats gevonden en nu kan ik ook nog eens op een woning in Amsterdam-Oost rekenen. Ik word geconfronteerd met mezelf. Wat heb ik nog aan mezelf te danken? Waar kan IK fier op zijn?
Zes jaar op kot in Leuven, een mislukte universitaire carrière, een stroef lopend hogeschooltraject, eindelijk in het laatste jaar... en nu wil ik uitgerekend naar Amsterdam? Dit kan ik niet aan mezelf toeschrijven. Dit behoeft een dankwoord. Lieve ouders, lieve zusjes, lieve broer, beste vrienden, Sara... wat zou ik zijn zonder jullie? Wat zou ik zijn? Was ik maar...
Transvaalstraat
Het zoeken naar een verblijfplaats is een verhaal apart. Het volledige verhaal uit de doeken doen is moeilijk omdat er weinig woorden uit mijn vocabularium doordrongen zijn van geluk of intense behulpzaamheid. Dankzij Lara, Michel en Tom van de onvolprezen Belgen.nl website heb ik een stekje gevonden in de Transvaalstraat. De behulpzaamheid van die mensen zit me hoog. Één hoog zal ik wonen. Ik zou dolgraag iets voor die mensen doen om ze te bedanken. Niets materieels, niets spectaculairs...gewoon iets vanzelfsprekends zoals zij hun hulp beschouwden.
Christophe op om 00:08 | Reageer (0)
Vluchten of verhuizen |
| Kartonnen dozen 
Reacties
Powered by Movable Type 2.661


