Belgen.nl|Christophes weblog: Kartonnen dozen

Mijn jarenlange schuilplaats in Leuven, mijn gribus, mijn cocoon ligt er wat chaotisch bij. Net zoals de rede na de liefde zijn kleren terug aantrekt, lijk ik na mijn Leuvense dagen mijn geluk in dozen te stoppen. Ook al is het maar voor 3 maanden, het is moeilijker dan ik dacht. Jarenlang heb ik prullen, papieren en boeken verzameld. Jarenlang heb ik stukjes van mezelf opgestapeld op een ruimte van enkele vierkante meters. Nu alles zo op de grond uitgestald ligt, neem ik stilaan afscheid van die kleine stukjes van mezelf. Afscheid van de studentikoze chaos. De dozen staan begerig te lonken naar wat inhoud.

Fragmentatie - Defragmentatie

Het lijkt wel archeologie. Snuffelen in je eigen geschiedenis nu reeds geklasseerd in vier dozen. Hoe langer ik zwoeg, hoe leger mijn kamer wordt. Verhuizen is een proces van fragmentatie en defragmentatie. Je plukt je troep weg, verzamelt ze in dozen en laadt ze op een andere plek uit. Verhuizen is ook een vorm van orde scheppen. De chaos structureer je in bruin karton en dan haal je er op de andere plek gestructureerde materie uit. Je neemt afscheid van de kleine dingen, je slaat wat vrienden op de schouder, zoekt naar het waarom van alles tot je beseft dat jij degene bent die weggaat. Een harde confrontatie met de dieper(e)ik.

Christophe op om 23:40 | Reageer (0)

vorige Etage één hoog | | Een witte bestelwagen

Reacties

Christophe (23) is laatstejaarsstudent Journalistiek in Mechelen. Van januari tot en met april 2003 verbleef hij in Nederland voor een stage in Amsterdam. In dit dagboek vertelt hij zijn verhaal, het verhaal van een Belg in Nederland...