Christophes weblog
zaterdag, 25 januari 2003
Een witte bestelwagenAmsterdam was voorheen altijd verbonden met de trein. Nu ik in de auto naar Amsterdam zit besef ik dat het een magisch moment is. In mijn rug voel ik het zuchten van mijn dozen. Bruine boxen als steun in de rug, een zwarte volgwagen... maar niemand rouwt. Gelukkig maar. Ik verhuis. Het is maar tijdelijk. Ik leg mijn zwetende hand in dat van Sara. Ze knijpt me alsof ze wil bewijzen dat ik niet aan het dromen ben.
De nieuwe Transvaal
In een mum van tijd staat de Ètage vol van mezelf. De bestelwagen daarentegen is leeg, opdracht geslaagd, een pakje Belg in Amsterdam besteld. Tegen de avond staat alles zoals ik het hebben wou, zittend in de zetel zet ik toch nog alles eens op een rijtje. De ouderlijke steun rijdt BelgiÎ tegemoet, Sara blijft nog een dagje bij me. 'We zitten in jou appartement in Amsterdam, besef je dat wel', vraagt ze me. Een verbaal kneepje in mijn hand. Ik zal hier nu drie maand leven en het deed me glimlachen omdat ik zag dat ook zij veel te snel haar draai gevonden had.
Christophe op om 10:41 | Reageer (0)
Reacties
Powered by Movable Type 2.661




