Over 
Christophes weblog
vrijdag, 31 januari 2003
Plastic tasjesJe kan een vreemd land pas goed leren kennen wanneer je boodschappen gaat doen. Mijn gezellige Étage ligt ideaal: twee supermarkten op wandelafstand. Vomar en Dekamarkt? Nooit van gehoord eigenlijk. Je zoekt je weg tussen de gangen en grist een paar producten van de rekken. Een banaal ritueel. Het is een andere cultuur... een andere winkelcultuur. Rekken staan nog onlogisch voor me opgesteld. Een doolhof van suiker over vlees tot drank.
Mandje vol
Aan de kassa word ik gewekt. Welkom in Nederland, welkom in Amsterdam. Je verwondert je over de gebruiken van de mensen en daarbovenop stel je de gebruiken van je eigen afkomst in vraag. Waar zijn de plastic zakjes? Aan het einde van de rubberband van de kassa ligt niets, vergeet het... denk aan het milieu.
"Mag ik een zakje alsjeblieft?"
Ik word aangekeken alsof ik E.T. ben, op zoek naar een telefoon.
"Oh, je wil een tasje?"
"Ja, een tasje graag."
Met een bliep komt het tasje op mijn rekening.
"Pinnen of chippen?"
Euh, daar sta je met je bankkaart in je handen en een mond vol tanden.
"Pinnen graag."
In een Belgische bank gaat er iets van mijn rekening, ik daarentegen ga met mijn tasje huiswaarts.
Christophe op om 00:44 | Reageer (0)
Eerste dag alleen, eerste werkdag | 
| Open voor de wereld 
Reacties
Powered by Movable Type 2.661
