Christophes weblog
dinsdag, 11 maart 2003
Cijfers & lettersNederlanders en Belgen verschillen van elkaar. Heus wel, getuige daarvan het fenomeen der cijfers en letters. Er bestaan een aantal wetmatigheden om Nederlandse post te herkennen. Axioma's bestaan er ook, maar kom, we willen de wetmatigheden blootleggen.
1. Postzegel. Nogal wiezes!
2. De post is veel te laat. (Dit is een duidelijk axioma, iedereen weet het... maar niemand kan verklaren waarom. Kamelenpost? Kamelen op klompen...)
3. Afzender. (Heel flauw, maar inderdaad, het adres van de afzender verraadt veel.)
Cijfers
Nederlanders schrijven cijfers anders dan Belgen. Om dit aan te tonen wil ik gebruik maken van twee cijfers, namelijk 1 en 8. Laat een Nederlander een 1 schrijven en je krijgt het volgende:
Belgen schrijven 1
Nederlanders schrijven |
Nederlanders schrijven een beentje, Belgen een 'vlagje'.
Een beentje, enkel een beentje, daarin herken je de Nederlandse hand. Het cijfer 8 is ook zo een mooi voorbeeld. Nederlanders schrijven een 8 totaal anders. Een Belg duwt zijn pen tegen het papier om een mooie 8 te tekenen en hij vertrekt daarvoor ergens linksboven, het bovenste deel van de 8. Hoe de Nederlanders het doen, het is me te raar om uit te leggen... ze beginnen onderaan ergens, rechts dan nog, alsof het nog niet erg genoeg is.
Letters
De letters, hier gaat het me niet om de vorm, maar om het gebruik. Het fenomeen van de naamletters. Nederlanders laten hun achternaam vooraf gaan door een resem letters. J.J. Voskuil, A.F.Th. van der Heiden, W.F.Hermans, een aantal bekende Nederlandse schrijvers smukken de boekenruggen op met het hele alfabet. Maar wat valt er op?
Juist, de letters. Zacki, een icoon als het gaat om cijfers en letters, zou er mooie woorden mee verzinnen, Nederlanders verkiezen echter de eenvoud van de letters. Zonder meer. Zonder naam. BZN? Nu heb ik me laten vertellen dat deze naamletters niet noodzakelijk iets betekenen. Een Belg denkt al snel aan de eerste letter van de tweede, derde en/of vierde naam.
Volgens mijn identiteitskaart heet ik Christophe Nelly Jacques De Schauvre: dat wordt dus C.N.J. De Schauvre... wat tellement chique klinkt. Nederlanders en hun belletrie, hadden ze maar aanleg om Frans te spreken... elke naam zou klinken als een klok.
Oui, oui: Montre.
Christophe op om 11:30 | Reageer (0)
Als je fiets maar goed zit |
| Boekenweek 
Reacties
Powered by Movable Type 2.661


