Over 
Christophes weblog
woensdag, 9 april 2003
AJAX - AC MILANAJAX Amsterdam speelde dinsdag 8 april tegen AC Milan de kwartfinale van de Champions League. In de ArenA vochten de twee ploegen een strijd die eindigde op een 0-0. Twee Belgen hebben een plan...
Reconstructie van een dag:
Amsterdam heeft honderden café's, duizenden Ajax-supporters, miljoenen Heiniken-centiliters (hoe kan je een Nederlandse pint anders omschrijven?). Twee belgen vatten het plan op om ergens in een café, tussen wat Ajax-supporters enkele centiliters te drinken. Ajax - AC Milan op een groot scherm...
Er is een gebouw in Amsterdam dat NEMO heet, een futuristisch-architectonische metafoor op een schip ontworpen door een Italiaan Piano (mijn kop er af als hij uit Milaan komt). Het gebouw heeft een panoramisch dakterras waarbij je de subtiele skyline van Amsterdam kan zien. In de verte, waar de wijzen wonen, richting oosten... rijst het dak van de ArenA als een Nederlandse slagroomvlaai dat bol staat van de bewaarmiddelen. De ArenA, waaorm voetbal kijken in een café in de stad? Twee Belgen denken eraan om in de buurt van het stadion centiliters te tellen en goalen te drinken...
Daar hoorden zij de engelen zingen
Twee Belgen volgen de ster en gaan richting Oosten, Amsterdam-Oost dan. Per Metro met rood-witte herders in ons kielzog bereiken we de ArenA. Het heeft niets van een stal. Het heeft niets van gebricoleerde ossengeur noch ezelse houterigheid. Het is een pareltje, een kers op de taart, helaas een Nederlandse vlaai. De hele site is esthetisch-stedenbouwkundig verantwoord. Fenomenaal!
Kijken in een café op een groot scherm. Niets van... tussen die 50.000 supporters daar willen die twee belgen zitten. Aan het stadion, tussen de drukte, lopen mensen die kaartjes hebben. Wat zou het belachelijk zijn als je een leeg stadion had met 50.000 kaartloze supporters er rond. Nederlandse taarten met slagroom er rond... kan toch ook niet, of euh... toch?
55 Euro voor een kaartje. Wat koop je ervoor? Ajax - AC Milan, de kwartfinale van de Champions League. Twee belgen maken een dealtje, een afkoopsom voor sfeer, plezier en een zitje in de grote ArenA. De match werd beslecht met een schamele 0-0, maar wie kan zeggen dat hij Rivaldo, Nesta, Rui Cosa, Inzaghi, Zlatan, Litmanen en Seedorf al zien voetballen heeft? Zelfs al ken je niets van voetbal, twee Belgen in de ArenA, wat een avontuur, avonduur, avondduur... Ik hou het voor gezien maar de volgende ronde wil ik meer. Ajax ga door!
Christophe op om 16:04 | Reageer (1)
De Ronde van Vlaanderen | 
| Rock & Roll in de Jordaan 
Reacties
ěDie man met de vlag is een piszakî hoor ik een horde trainers achter me roepen. In de ArenA is iedereen een trainer, zeker de kleurrijke Amsterdammers op de stoeltjes achter ons. Ik laat begaan, knik instemmend zonder het te weten en richt mín ogen terug op de hedendaagse gladiatoren: voetballers. Met zoín vijftigduizend zijn we. Voetballiefhebbers, supporters, coaches. We roepen de ploeg vooruit. Pienaar drukt afÖnet niet. ěVolgende keer lukt het wel jongenî denken en hopen we met zín allen. Maar het lukt niet. De netten van de grote Arena blijven onbewogen. Een brilscore, wat moet een mens daar nu mee? Gemengde gevoelens bij de trainers. Zo ook bij mij, een Vlaamse coach van Ajax Amsterdam. In mijn hoofd stel ik mijn spelers gerust. We geraken er wel. In Milaan scoren we. Trabelsi tikt door tot bij Pienaar. Zlatan maakt zich vrij. Pienaar naar Zlatan enÖ doelpunt. Ik zie het doelpunt al voor me, net als alle andere trainers in de ArenA. Ja, in Milaan klaren we de klus. En op 28 mei, dan brengen we beker nog eens mee naar AmsterdamÖ
Gepost door Matthias op donderdag, 10 april 2003
Powered by Movable Type 2.661
