Over Belgen.nl Waarom deze site? Hoe werkt deze site? Doe mee!

	Christophes weblog 12/14 Amsterdam - Amsterdam 12/29 C'est du jazz flamand 01/06 Oranje-rie 01/09 Hoera 01/14 Vluchten of verhuizen 01/16 Etage één hoog 01/22 Kartonnen dozen 01/25 Een witte bestelwagen 01/26 Het IJle 01/27 Eerste dag alleen, eerste werkdag 01/31 Plastic tasjes 02/07 Open voor de wereld 02/10 De bakfiets 02/19 De Tramstempel 02/26 Boeken basisbehoefte 02/28 Lentezon 03/04 Krakersopruimdag 03/07 Als je fiets maar goed zit 03/11 Cijfers & letters 03/12 Boekenweek 03/19 Stop zinloos geweld 03/26 Plak-cultuur 04/02 Avondspitsvondigheid 04/04 De Ronde van Vlaanderen 04/09 AJAX - AC MILAN 04/14 Rock & Roll in de Jordaan 04/17 Kermis op de Dam 04/22 Tweede Paasdag 04/23 Dagen tellen 04/29 Laatstaan 05/07 Ontheemd in eigen land

 Christophes weblog

dinsdag, 22 april 2003

Tweede Paasdag

Een intens gevoel van geluk golft me onder de voeten. Ik zit op een bankje, op een houten vlot dat dienst doet als aanlegkade. Het gaat me goed in Amsterdam. De zon straalt, ik lees en luister naar de bootjes die door de grachten klieven.

Achter me liggen de felbegeerde en trendy optrekjes, de loften van het Entrepotdok. Meeuwen krijsen van plezier. Je zou voor minder als je kan vliegen boven Amsterdam en toch van tijd tot tijd even op het water kan gaan dobberen. Het zijn geluksvogels.

Ik denk aan de toekomst. Op zich is dat niet zo uitzonderlijk want ik denk wel vaker aan mijn toekomst. Het is een schuivend gegeven, die toekomst, je holt er achteraan en krijgt er geen vat op. Hoogstwaarschijnlijk dacht ik 5 jaar geleden ook aan mijn toekomst. De bekommernis was toen voornamelijk: "waar zal ik binnen 5 jaar staan?". Daar had ik toen geen flauw benul van. Zo gaat het meestal met me, ik heb er geen benul van en achteraf werk ik bevestigend: geen benul. Onzekerheid is troef en speel dan maar eens een solo-slim...

Solo-slim, poging tot

Wie had ooit gedacht dat ik in Amsterdam zou zitten? Met mijn neus in een briesje, de ogen gericht naar het Zuiden, waar België ligt... het zuiden. Alsof het daar altijd goed weer zou zijn. 5 Jaar geleden was Amsterdam nog een toeristische attractie met grachten en mooie panden. Nu zit ik in Amsterdam en probeer ik de volgende 5 jaar te vatten. Ongrijpbaar, die verdomde toekomst.

Wat zal er van jou worden? Wat zal er van de wereld worden? Wat zal er van mij worden? Worden: iets waar je elke dag mee bezig bent, onbewust. Wat zal de toekomst brengen?

Ik bezit geen optrekje in Amsterdam, geen trendy loft maar nu ik hier zit besef ik dat ook die bewoners er hard voor moeten werken. Ik ben al tevreden met een bankje op het drijvend houten vlot. Ik klief me als een bootje door de tijd en de eerste golven die ik voortbreng, klotsen trots tegen de kaden van Amsterdam. Ook daar zal het, na verloop van tijd, weer rustig worden. Mijn gemoed daarentegen kijkt onrustig de toekomst tegemoet. Het gaat me goed... hier in Amsterdam.

Christophe op om 11:07 | Reageer (0)

Kermis op de Dam | | Dagen tellen

Reacties

Powered by Movable Type 2.661

	Stuur pagina naar: afzender: