Ik ben een Nederlander die al sinds 1990 in Vlaanderen èn in Nederland woon en werk. Beide landen zie ik als thuis. Het bizarste wat ik meemaakte, was dat men wilde testen "of ik het Nederlands wel voldoende beheerste" toen ik mij wilde inschrijven voor een vervolgopleiding in Nederland. "Want ik had mij studies in het buitenland (lees: Vlaanderen) gedaan". Na dreigen met de Vlaamse pers werd van dit belachelijke voornemen afgezien. Verder wordt een HOLT-diploma in Nederland niet altijd meteen als van universitair niveau erkend, waardoor je steeds weer bewijzen moet overleggen.

Gepost door Paul Henzen op zaterdag, 14 februari 2004

tekst:Met weemoed en vol herkenning lees ik de avonturen van mijn landgnoten in Nederland. Zelf heb ik het geluk gehad vijftien jaar in Amsterdan te kunnen verblijven. Een gouden tijd waarin ik de Nederlanders verbijsterde en het Belgische Consulaat to wanhoop bracht. Op de vele ambtelijke verzoeken of ik beroep wilde doen op een tolk, ben ik wel eens ingegaan. Het was prachtig: de strenge commissieleden verblijfsvergunning (uiteraard) aan de ene kant van de grote tafel en ik en mijn tolk Nederlands-Nederlands aan de andere kant. Omdat die uit Azië afkomstige tolk het Nederlands eigenlijk niet goed beheerste moest ik herhaaldelijk ingrijpen en mij in het Nederlands tot de verbaasde commissie wenden. De situatie was zo komisch dat mijn Nederlandse vriendin het slachtoffer werd van een welhaast oncontroleerbare lachbui. Ze werd evenwel terecht woest toen een stoffig commissielid haar vroeg waarom ze niet in Belgïe ging wonen. Het was een janboel van je welste waarna in twaalf jaar lang niets meer uit Den Haag heb gehoord. Alles bleek in orde te zijn. Honderden malen hebben Nederland en ik elkaar verbaasd. Misschien een boek waard. Wat ik zeker nog heb zijn de vele vrienden en een een geweldige avontuurlijke Amsterdamse vrouw.
Amsterdam, ik zal altijd van je blijven houden.
Ik wens de Belgen in Nederland veel geluk. Pas je aan en snel af en toe naar Vlaanderen om een grote,echte zak friet te kopen. Want dat deed ik wel eens.

Groeten van Fons

Gepost door Fons Oerlemans op zondag, 15 februari 2004