Belgen.nl | Erik naturaliseert: Waarom ???

Erik naturaliseert

donderdag, 30 september 2004

Waarom ???

In de inleiding van deze weblog heb ik geschreven dat ik het niet ging hebben over de reden waarom ik zo graag wil naturaliseren. Toch is dit, niet geheel onverwacht, de meest gestelde vraag van mensen rondom mij en van lezers van deze weblog. Zal ik dan toch maar eens een poging wagen om deze, voor velen onbegrijpelijke stap, te verklaren?

Allereerst moet ik daarvoor weer terug naar dat wiegje in Borgerhout. Want hoewel een mens zijn of haar levensloop grotendeels zelf bepaalt heb ik dat wiegje daar niet neergezet. Hoe vreemd dit nu ook klinkt, ik heb er niet voor gekozen om in België geboren te worden. Dat wil niet zeggen dat ik geen goede jeugd heb gehad in Borgerhout, in tegendeel zelfs, maar het was vanzelfsprekend niet mijn keuze om daar op te groeien.

Van zodra ik mijn woonplaats wel kon beïnvloeden ben ik daar serieus over gaan nadenken. Zo rond mijn twintigste levensjaar wist ik al wel zeker dat ik niet oud wilde worden in België. Ondanks het perfecte leventje heb ik me nooit Belg gevoeld en ik kwam dan ook erg vaak en met veel plezier in het Groothertogdom Luxemburg want daar wilde ik wel gaan wonen. Na de studies en enkele jaren gewerkt te hebben want leven in Luxemburg is duur. Ik had me dus voorgenomen om ergens rond 2002 naar Luxemburg te trekken en ik ben na mijn studies dan ook bij een bank gaan werken om in het Groothertogdom makkelijker werk te vinden. Ik ben zelfs al langs het immigratiekantoor in Luxemburg Stad geweest, die immigratieformulieren heb ik nog ergens thuis liggen nu, naast de onvoltooide taalcursus Luxemburgs.

Maar waarom en hoe werd het dan toch Nederland??

Zoals ik al eerder vertelde is Scouting mijn grote passie. Toen ik in 1998 via het Internet snel kennis maakte met Scouts in Nederland, en daar bij een toffe groep terecht kwam, was de overstap naar het Noorden veel vanzelfsprekender dan die naar het Zuidoosten omdat ik in Luxemburg niemand kende en in Nederland inmiddels al wel. En zo was ik ook weg uit België en toch was de familie niet ver weg en ik voelde me meteen thuis in Nederland. Perfect toch?

Goed, toen ik 25 was stond ik bijna met beide voeten over de grens, in Nederland, met de bedoeling om er voor altijd te blijven wonen. Dat betekent dus dat ik met een beetje mazzel toch het grootste deel van mijn leven buiten België zal gaan doorbrengen. Combineer dit gegeven met het feit dat ik me nooit echt Belg gevoeld heb en je hebt eigenlijk al voldoende argumenten om een naturalisatie te verantwoorden. Ik wil niet de rest van mijn leven langs twee overheden moeten voor papieren, in twee landen met verkiezingen te maken hebben, in een Vreemdelingenwet zitten en noem maar op. Praktische redenen zijn er dus ook genoeg te bedenken.

Dus, samengevat, is het onverklaarbaar dat iemand de nationaliteit wil van het land waar hij het grootste deel van zijn leven zal gaan doorbrengen terwijl hij nu een nationaliteit heeft waarvoor hij niet gekozen heeft en die voor hem van zeer weinig betekenis is? Ik denk het niet... Is het nu al die moeite en al dat geld waard om door zo'n naturalisatieprocedure te gaan? Ik vind van wel. Wellicht zijn er mensen die het er niet voor over zullen hebben maar gelukkig is iedereen in Europa daar volledig vrij in.

Erik om 17:35

Katastroof, Pater Moeskroen en scoutsuniformen | | Geen weg meer terug!